นี่คือหนึ่งในช่องว่างที่ใหญ่ที่สุดระหว่างภาษาไทยกับภาษาอังกฤษ อ่านให้ดี ๆ นะครับ ภาษาไทยไม่มีคำแบบ 'a', 'an', 'the' เลย เราพูดคำนามตรง ๆ ได้เลย 'ฉันมีหนังสือ' เป็นโครงสร้างปกติในภาษาไทย แต่ในภาษาอังกฤษ คำนามนับได้เอกพจน์เกือบทุกครั้งต้องมีหนึ่งในสามคำนี้นำหน้า การละคำเหล่านี้คือความผิดพลาดที่พบบ่อยที่สุดของคนไทยที่เรียนภาษาอังกฤษ ในทุกระดับ

กฎหลักคือ: ใช้ 'a' หรือ 'an' เมื่อพูดถึงสิ่งของ 'หนึ่งชิ้น' ที่ยังไม่เจาะจง ('a book' = หนังสือเล่มไหนก็ได้) ใช้ 'the' เมื่อทั้งสองฝ่ายรู้อยู่แล้วว่าหมายถึงชิ้นไหน ('the book on the table' = หนังสือเล่มที่เจาะจงที่ทั้งคู่เห็น) ส่วน 'an' แทน 'a' นั้นเกี่ยวกับ 'เสียง' เท่านั้น — ใช้หน้าเสียงสระ (an apple, an hour) ไม่ใช่ตัวอักษรสระ 🔊